บทสนทนาของชาย 2 คน ในค่ำคืนหนึ่ง
posted on 11 Jan 2010 19:25 by dazedxเพื่อความสุภาพในการเผยแพร่
ค.ควาย บางตัวจึงเปลี่ยน เป็น ด. เด็ก
“ชายคนที่ 2”says:
ไร
“ชายคนที่ 1”says:
คะ-เลียด
“ชายคนที่ 1”says:
พอจะมีอะไร มา บัน เทา มั๊ย
“ชายคนที่ 2”says:
เรื่องงานรึ
“ชายคนที่ 1”says:
ป่าว
“ชายคนที่ 1”says:
งานไม่ คะ-เลียด
“ชายคนที่ 1”says:
แต่ คะ-เลียด เรื่อง ตัง
“ชายคนที่ 2”says:
หึหึ
“ชายคนที่ 2”says:
ทำไงวะ
“ชายคนที่ 1”says:
ยืมมึงก่อนได้ มั๊ย พอได้ แล้ว เดว กูไป ตกปลา
“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
มันสบายดี ป่าววะ
“ชายคนที่ 1”says:
ไอ้โน๊ตน่ะ ตั้งกะได้ งานทำ
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม..เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
มันตั้งใจทำงาน
“ชายคนที่ 2”says:
ตอนนี้มีเงินออกบีเอ็มซีรีย์5 ตัวใหม่แล้ว
“ชายคนที่ 1”says:
จิงเหรอ..
“ชายคนที่ 1”says:
ดีว่ะ
“ชายคนที่ 2”says:
เออ
“ชายคนที่ 1”says:
เนียะ มึงดูเด่ะ กูว่า ชิวิต กูแม่งบัดซบ
“ชายคนที่ 1”says:
ใครๆ เขาก้อแซงไป หมดละ
“ชายคนที่ 1”says:
แม่งเอ้ย “ดวย”จิงๆ
“ชายคนที่ 1”says:
ชิวิต คนหัว”ดวย”
“ชายคนที่ 2”says:
ไม่หรอก
“ชายคนที่ 2”says:
วันต่อไปจะเปนวันของมึง
“ชายคนที่ 1”says:
มันทำงานไรวะ ออก BM ได้
“ชายคนที่ 2”says:
กูโม้มึง
“ชายคนที่ 1”says:
เอาจิงๆ เส่ะ สัด
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
“ดวย”
“ชายคนที่ 2”says:
มันเพิ่งทำได้ 1 เดือน
“ชายคนที่ 2”says:
ก้อโอเค
“ชายคนที่ 1”says:
มันทำงานไรวะ ถามจิงๆ
“ชายคนที่ 2”says:
มีงานเข้าเยอะ
“ชายคนที่ 2”says:
เหมือนเดิม
“ชายคนที่ 1”says:
ยังไง ล่ะ
“ชายคนที่ 2”says:
ก้อพวกงานอิงค์เจทไง
“ชายคนที่ 1”says:
กูว่านะ กูเริ่ม เบื่อ กะ แผน หัว”ดวย”ของกูแล้วล่ะ
วางแผนทำไป คนอื่น แม่งเอาไป แดกหมด
“ชายคนที่ 1”says:
กูว่า กูจะทำตัวหัว”ดวย”ดู เผื่อ ชีวิต จะดีขึ้น
“ชายคนที่ 1”says:
ก่อนอื่น กูต้อง ศึกษา เหี้ ย xxx เปนตัวอย่าง
(ไม่สามารถออกนามได้)
“ชายคนที่ 2”says:
หัว”ดวย”หนักเข้าไปอีกแน่ๆ
“ชายคนที่ 1”says:
วัน ก่อน ก้อโทรไป คุยกะมัน
“ชายคนที่ 1”says:
กูบอกมัน ว่า สอน วิชา คนหัว”ดวย”ให้ หน่อย แม่งด่ากูเลย
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
กูบอกว่ากูนับถือในความ หัว”ดวย”ของมัน ช่วยสอนที แม่งจะมาต่อยกู
“ชายคนที่ 1”says:
กูผิดอะไร ?
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
ก้อมึงมีขนาดไม่เท่ามันไง
“ชายคนที่ 2”says:
มึงต้องแรงเยอะ xxxอึด ยาว
“ชายคนที่ 1”says:
บัดซบ...นั่นแแปลว่า ความสำเร็จของชีวิตคน
แม่งวัดกันที่ ขนาดของ”ดวย”หรือนี่!!!!
“ชายคนที่ 2”says:
ทำไงได้
“ชายคนที่ 1”says:
กูไม่น่าพลาด เรื่อง เล็กๆ แค่นี้เลย
“ชายคนที่ 2”says:
ผู้นำอเมริกาต้องยาว 7 นิ้วครึ่งขึ้นไป
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
งั้นกูจะเอาเงินเก็บที่ว่าจะเอาไปทำทุน ไปผ่าตัดเสริม“ดวย”
“ชายคนที่ 2”says:
มึงเคยเหงการตูนไม๊
“ชายคนที่ 1”says:
ไหน
“ชายคนที่ 2”says:
มีไม๊ที่พระเอกแม่ง”ดวย”เล็ก
“ชายคนที่ 2”says:
คำตอบคือไม่!!!
“ชายคนที่ 2”says:
นางเอกอาบน้ำล้วนหันไปเจอพระเอก
เลือดกำเดาไหลแก้ผ้าอยู่ “ดวย”แข็งยาวใหญ่กันทั้งนั้น
“ชายคนที่ 2”says:
มึงดูโคทาโร่สิ
“ชายคนที่ 2”says:
มันกล้าเพราะ”ดวย”มันยาว
“ชายคนที่ 2”says:
ฟาดหน้าสลบได้
“ชายคนที่ 2”says:
เพราะฉนั้น “ดวย”คือมาตรฐานและแรงขับดันให้ประสบความสำเร็จ
“ชายคนที่ 1”says:
อืมม.
“ชายคนที่ 1”says:
นั่นคือ สิ่งที่กูเข้าใจมาทั้งชิวิต ว่าขนาดของความคิด และความสามารถ
คือตัวแปรสำคัญของความสำเร็จ มันไม่ใช่เรื่องจริง
เรื่องจริงคือ ทั้งหมดอยู่ที่ขนาดของ”ดวย” หรือเนียะ
“ชายคนที่ 1”says:
กูเพิ่ง ตาสว่างวันนี้ นี่เอง
“ชายคนที่ 1”says:
งั้น กูจะเอาเงินลงทุน ไป ลงทุนที่”ดวย”
“ชายคนที่ 2”says:
ใช่
“ชายคนที่ 2”says:
มึงต้องทำให้”ดวย”ใหญ่ก่อน
“ชายคนที่ 1”says:
หว่านด้วย”ดวย” เก็บเกี่ยว ผลกำไร!!!!!
“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
เวลามึงติดต่อลูกค้ามึงจะมีบารมีเว้ยยย
“ชายคนที่ 2”says:
มันจะเกรงกลัวมึง
“ชายคนที่ 1”says:
คือพอกูโทรไป หาลูกค้าปุ๊บ ให้ บอกว่า
พี่ครับ ผม “ดวย”ใหญ่ยาว นะครับ ใช่มะ
“ชายคนที่ 2”says:
แค่มึงนั่งกำ”ดวย”ที่กางเกงแล้วสวัสดีมัน มันก้อเหงื่อตกแล้ว
“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
คิดดูสิ
“ชายคนที่ 1”says:
กูไม่ได้ให้มันกลัว แต่ต้องการให้ มัน ร่วมธุรกิจ เว้ย
“ชายคนที่ 2”says:
มันถามมึงว่าคุณใช้มือถือยี่ห้อไร
“ชายคนที่ 2”says:
มึงบอกแม่งด้วยน้ำเสียงที่ยิ่งใหญ่ว่า ผมใช้ N 9 นิ้ว ครับ
“ชายคนที่ 2”says:
มันจะยอมศิโรราบมึงทันทีทันใด
“ชายคนที่ 2”says:
กูรู้แล้วว่าทำไมกูถึงกลัวพวกฝรั่ง
“ชายคนที่ 2”says:
“ดวย”นี่เอง
“ชายคนที่ 2”says:
ทำให้กูเกรงกลัวบารมีมัน
“ชายคนที่ 1”says:
คือเพื่อน...กูเครียดจริงๆ
“ชายคนที่ 2”says:
เออ
“ชายคนที่ 1”says:
สรุปคือ เวลาที่คนเราเครียด เราควรจะหันไปสนใจ “ดวย” งั้น รึ?
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
ก้อมันคือตัวการสร้างปัญหาให้มึงนี่หว่า
“ชายคนที่ 1”says:
กูเครียดเรื่องเงินนะเว้ย
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
เวลาที่เราตอบคำถาม ลูกค้าไม่ได้ ก้อ ให้ใช้ “ดวย”แก้ ปันหา
“ชายคนที่ 1”says:
แล้วมันจะได้ เรื่องเหรอวะ
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
มันอยู่ที่มึงเลือกลูกค้า
“ชายคนที่ 2”says:
ลูกค้าแม่ม่ายไฮโซ
“ชายคนที่ 1”says:
ลูกค้า กู ส่วนมาก เป้น พวก เอเจนซี่ กับ โรงพิมพ์
“ชายคนที่ 1”says:
กูกลัวมัน เอา “ดวย”กู ไป ออก exhibition
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 2”says:
มันจะทำให้มึงมั่นใจตัวเองไง
“ชายคนที่ 2”says:
มันมีพลัง!!
“ชายคนที่ 2”says:
มันมีอำนาจ มันคือจิตวิญญาณ
“ชายคนที่ 1”says:
อืมม มึง พูด จนกูรู้สึก เชื่อมั่นว่า “ดวย”เท่านั้น ที่แก้ปัญหาของโลก ได้
“ชายคนที่ 2”says:
เพราะมันคือ จ้าวโลกไง
“ชายคนที่ 1”says:
แล้วปันหา ราคา น้ำมันล่ะ..ใช้”ดวย”แก้ได้หรือไม่
“ชายคนที่ 2”says:
มึงลองคิดดูสิ
มึงให้โมนิก้าที่เคยมีอะไรกับไส้กรอกของบินคลินตันมาจัดการให้มึงในห้องทำงาน
ที่โต๊ะคอมมึง ท่าเดียวกับที่มันจัการ ให้บินคลินตัน มึงจะรู้สึกยังไง
“ชายคนที่ 2”says:
มึงจะรู้สึกถึง อำนาจ!!!
“ชายคนที่ 2”says:
แล้วหัวมึงจะแล่นเว้ย
“ชายคนที่ 2”says:
มึงจะมีความมั่นในตัวเอง
“ชายคนที่ 1”says:
อืมม..
“ชายคนที่ 2”says:
ปัญหาต่างๆจะถูกสะสางไปได้เพราะมึงมีพลังที่”ดวย”
“ชายคนที่ 1”says:
กูรู้สึกว่า กูคุยกะ มึง กู ยิ่งเครียด ว่ะ
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
เยด เข้
“ชายคนที่ 2”says:
มึงทำให้กูร้องไห้
“ชายคนที่ 1”says:
มัยวะ
“ชายคนที่ 1”says:
คืองี้ รอเดว
“ชายคนที่ 2”says:
เอ๋ย
“ชายคนที่ 2”says:
เด๋วกูไปหาไอ้ไก่ก่อน
“ชายคนที่ 2”says:
มันอยู่วอเตอร์บาร์
“ชายคนที่ 1”says:
กูจะเอาบทสนทนานี้ ไป ลง
“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)
“ชายคนที่ 1”says:
มึงว่าไง วะ
“ชายคนที่ 2”says:
โคตรเลว
“ชายคนที่ 1”says:
เออ ไป เหอะ