มันเป็นค่ำคืนที่ผมมิอาจจะลืมได้ตลอดชีวิต
ผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน
และไม่อาจจะอธิบายความรู้สึกในตอนนั้นได้ว่ามันเป็นอย่างไร
มันอาจจะเป็นความหวาดกลัวผสมกับความประหลาดใจ
ปนด้วยความอุบาทว์
ในแบบที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
มันเป็นคืนที่มืดมิด
ท่ามกลางสายลมที่เหน็บหนาว
ไร้แสงดาวและเสียงร้องของเรไร
เมื่อเสียงหมาที่เลี้ยงไว้สามตัว
ได้รุมกันเห่าอะไรบางอย่างในครัว
เสียงนั้นได้ปลุกผมขึ้นมาจากการหลับใหล
และผมมั่นใจว่า มีอะไรบางอย่างอยู๋ในห้องครัว
แน่นอน
เมื่อพิษเศรษฐกิจรุมเข้าเล่นงานประชาชน
มีผู้คนไม่น้อยที่ผันอาชีพตัวเองเป็นโจร
เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้แถวบ้านผม ก็โดนไปแล้ว
แม้แต่เมื่อสองวันก่อน บ้านถัดไปก็ยังโดน
.... หรือว่าคืนนี้ จะเป็นคราวซวยของผม
ผมรวบรวมความกล้าทั้งหมด ลุกจากที่นอน
ใช่แล้ว... ผมมีปืน!!!
ผมพยายามขยับตัวให้เสียงเบาที่สุด
ในขณะที่เสียงหมายังรุมกันเห่ากรรโชกสิ่งแปลกปลอม
ท่ามกลางความมืดมิดในห้องครัว
ผมค่อยๆเดินไปที่ห้องครัวอย่างๆ ช้าๆ โดยที่ไม่เปิดไฟ
พยามย่องให้เงี่ยบที่สุด
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
....
ผม ค่อยๆ คืบคลานเข้าไป
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
... จนกระทั้งผมเข้าไปในห้องครัว
ผมนั่งแอบอยู่หลังประตู
และพยายามมองเข้าไปท่ามกลางความมืดมิด
เสียงหมายังคงเห่าเข้ามาอย่างไม่ลดละ
ผมพยายามกวาดสายตาไปรอบๆ กำปืนแน่นไว้ในมือ
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
. . .
ทุกอย่างดูเหมือนจะหยุดนิ่ง
คงมีเพียงเสียงหมาเห่าข้างนอกบ้านเท่านั้น
ที่ยังคงแสดงออกถึงสิ่งผิดปรกติบางอย่างในห้องครัว
ผม ค่อยๆ เลื่อนตัวเองไปแอบหลังตู้เย็น
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
..
ช้า ช้า
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
อึด อ่า.า.า.า.า.า
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
! ? ! ? ! ? ! ? ! ?
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
พระคุณเจ้า!!!
เสียงนั่นดังออกมาจากหลังเตาแก๊ส
มันเป็นเสียงที่ยืนยันกับผมว่า
หลังเตาแก๊สนั่น มีอะไรบางอย่างแอบซ่อนอยู่
ผมกลัวจนมือสั่น
เหงื่อกาฬไหลออกมาจากทุกรูขุมขน
บ้านนี้ไม่มีใครอยู่นอกจากผมคนเดียว
แต่เสียงนั่น!!!!
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
อึด อ่า.า.า.า.า.า
อึด อ่า.า.า.า.า.า
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
ผมอดทนอยู่ในความหวาดกลัวนี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ในสมองสั่งการว่าคราวนี้
ตายเป็นตาย เจ๊งเป็นเจ๊ง
ผมกำปืนในมือแน่น
ลุกพรวดขึ้นเปิดสวิชไฟในห้องครัว
พร้อมกับเล็งปืนไปที่ "บางอย่าง" หลังเตาแก๊สทันที
"เฮ่ยใครวะ!!!"
ผมตะคอกไป ทั้งๆที่กลัว
แต่แล้วสิ่งที่ผมเห็นนั้น
! &*!@#!@#!$
. . . . . . . . . . . .
. . . . . . .
. . . . .
อี ที ชักว่าวอยู่หลังเตาแก๊ส
มันเป็นค่ำคืนที่ผมมิอาจจะลืมได้ตลอดชีวิต
ผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน
และไม่อาจจะอธิบายความรู้สึกในตอนนั้นได้ว่ามันเป็นอย่างไร
