บทสนทนาของชาย 2 คน ในค่ำคืนหนึ่ง

เพื่อความสุภาพในการเผยแพร่

ค.ควาย บางตัวจึงเปลี่ยน เป็น ด. เด็ก


 

 

“ชายคนที่ 2”says:
ไร

“ชายคนที่ 1”says:
คะ-เลียด

“ชายคนที่ 1”says:
พอจะมีอะไร มา บัน เทา มั๊ย

“ชายคนที่ 2”says:
เรื่องงานรึ

“ชายคนที่ 1”says:
ป่าว

“ชายคนที่ 1”says:
งานไม่ คะ-เลียด

“ชายคนที่ 1”says:
แต่ คะ-เลียด เรื่อง ตัง

“ชายคนที่ 2”says:
หึหึ

“ชายคนที่ 2”says:
ทำไงวะ

“ชายคนที่ 1”says:
ยืมมึงก่อนได้ มั๊ย พอได้ แล้ว เดว กูไป ตกปลา

“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
มันสบายดี ป่าววะ

“ชายคนที่ 1”says:
ไอ้โน๊ตน่ะ ตั้งกะได้ งานทำ

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม..เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
มันตั้งใจทำงาน

“ชายคนที่ 2”says:
ตอนนี้มีเงินออกบีเอ็มซีรีย์5 ตัวใหม่แล้ว

“ชายคนที่ 1”says:
จิงเหรอ..

“ชายคนที่ 1”says:
ดีว่ะ

“ชายคนที่ 2”says:
เออ

“ชายคนที่ 1”says:
เนียะ มึงดูเด่ะ กูว่า ชิวิต กูแม่งบัดซบ

“ชายคนที่ 1”says:
ใครๆ เขาก้อแซงไป หมดละ

“ชายคนที่ 1”says:
แม่งเอ้ย “ดวย”จิงๆ

“ชายคนที่ 1”says:
ชิวิต คนหัว”ดวย”

“ชายคนที่ 2”says:
ไม่หรอก

“ชายคนที่ 2”says:
วันต่อไปจะเปนวันของมึง

“ชายคนที่ 1”says:
มันทำงานไรวะ ออก BM ได้

“ชายคนที่ 2”says:
กูโม้มึง

“ชายคนที่ 1”says:
เอาจิงๆ เส่ะ สัด

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
“ดวย”

“ชายคนที่ 2”says:
มันเพิ่งทำได้ 1 เดือน

“ชายคนที่ 2”says:
ก้อโอเค

“ชายคนที่ 1”says:
มันทำงานไรวะ ถามจิงๆ

“ชายคนที่ 2”says:
มีงานเข้าเยอะ

“ชายคนที่ 2”says:
เหมือนเดิม

“ชายคนที่ 1”says:
ยังไง ล่ะ

“ชายคนที่ 2”says:
ก้อพวกงานอิงค์เจทไง

“ชายคนที่ 1”says:
กูว่านะ กูเริ่ม เบื่อ กะ แผน หัว”ดวย”ของกูแล้วล่ะ
วางแผนทำไป คนอื่น แม่งเอาไป แดกหมด

“ชายคนที่ 1”says:
กูว่า กูจะทำตัวหัว”ดวย”ดู เผื่อ ชีวิต จะดีขึ้น

“ชายคนที่ 1”says:
ก่อนอื่น กูต้อง ศึกษา เหี้ ย xxx เปนตัวอย่าง
(ไม่สามารถออกนามได้)

“ชายคนที่ 2”says:
หัว”ดวย”หนักเข้าไปอีกแน่ๆ

“ชายคนที่ 1”says:
วัน ก่อน ก้อโทรไป คุยกะมัน

“ชายคนที่ 1”says:
กูบอกมัน ว่า สอน วิชา คนหัว”ดวย”ให้ หน่อย แม่งด่ากูเลย

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
กูบอกว่ากูนับถือในความ หัว”ดวย”ของมัน ช่วยสอนที แม่งจะมาต่อยกู

“ชายคนที่ 1”says:
กูผิดอะไร ?

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
ก้อมึงมีขนาดไม่เท่ามันไง

“ชายคนที่ 2”says:
มึงต้องแรงเยอะ xxxอึด ยาว

“ชายคนที่ 1”says:
บัดซบ...นั่นแแปลว่า ความสำเร็จของชีวิตคน

แม่งวัดกันที่ ขนาดของ”ดวย”หรือนี่!!!!

“ชายคนที่ 2”says:
ทำไงได้

“ชายคนที่ 1”says:
กูไม่น่าพลาด เรื่อง เล็กๆ แค่นี้เลย

“ชายคนที่ 2”says:
ผู้นำอเมริกาต้องยาว 7 นิ้วครึ่งขึ้นไป

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
งั้นกูจะเอาเงินเก็บที่ว่าจะเอาไปทำทุน ไปผ่าตัดเสริม“ดวย”

“ชายคนที่ 2”says:
มึงเคยเหงการตูนไม๊

“ชายคนที่ 1”says:
ไหน

“ชายคนที่ 2”says:
มีไม๊ที่พระเอกแม่ง”ดวย”เล็ก

“ชายคนที่ 2”says:
คำตอบคือไม่!!!

“ชายคนที่ 2”says:
นางเอกอาบน้ำล้วนหันไปเจอพระเอก
เลือดกำเดาไหลแก้ผ้าอยู่ “ดวย”แข็งยาวใหญ่กันทั้งนั้น

“ชายคนที่ 2”says:
มึงดูโคทาโร่สิ

“ชายคนที่ 2”says:
มันกล้าเพราะ”ดวย”มันยาว

“ชายคนที่ 2”says:
ฟาดหน้าสลบได้

“ชายคนที่ 2”says:
เพราะฉนั้น “ดวย”คือมาตรฐานและแรงขับดันให้ประสบความสำเร็จ

“ชายคนที่ 1”says:
อืมม.

“ชายคนที่ 1”says:
นั่นคือ สิ่งที่กูเข้าใจมาทั้งชิวิต ว่าขนาดของความคิด และความสามารถ
คือตัวแปรสำคัญของความสำเร็จ มันไม่ใช่เรื่องจริง
เรื่องจริงคือ ทั้งหมดอยู่ที่ขนาดของ”ดวย” หรือเนียะ

“ชายคนที่ 1”says:
กูเพิ่ง ตาสว่างวันนี้ นี่เอง

“ชายคนที่ 1”says:
งั้น กูจะเอาเงินลงทุน ไป ลงทุนที่”ดวย”

“ชายคนที่ 2”says:
ใช่

“ชายคนที่ 2”says:
มึงต้องทำให้”ดวย”ใหญ่ก่อน

“ชายคนที่ 1”says:
หว่านด้วย”ดวย” เก็บเกี่ยว ผลกำไร!!!!!

“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
เวลามึงติดต่อลูกค้ามึงจะมีบารมีเว้ยยย

“ชายคนที่ 2”says:
มันจะเกรงกลัวมึง

“ชายคนที่ 1”says:
คือพอกูโทรไป หาลูกค้าปุ๊บ ให้ บอกว่า
พี่ครับ ผม “ดวย”ใหญ่ยาว นะครับ ใช่มะ

“ชายคนที่ 2”says:
แค่มึงนั่งกำ”ดวย”ที่กางเกงแล้วสวัสดีมัน มันก้อเหงื่อตกแล้ว

“ชายคนที่ 1”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
คิดดูสิ

“ชายคนที่ 1”says:
กูไม่ได้ให้มันกลัว แต่ต้องการให้ มัน ร่วมธุรกิจ เว้ย

“ชายคนที่ 2”says:
มันถามมึงว่าคุณใช้มือถือยี่ห้อไร

“ชายคนที่ 2”says:
มึงบอกแม่งด้วยน้ำเสียงที่ยิ่งใหญ่ว่า ผมใช้ N 9 นิ้ว ครับ

“ชายคนที่ 2”says:
มันจะยอมศิโรราบมึงทันทีทันใด

“ชายคนที่ 2”says:
กูรู้แล้วว่าทำไมกูถึงกลัวพวกฝรั่ง

“ชายคนที่ 2”says:
“ดวย”นี่เอง

“ชายคนที่ 2”says:
ทำให้กูเกรงกลัวบารมีมัน

“ชายคนที่ 1”says:
คือเพื่อน...กูเครียดจริงๆ

“ชายคนที่ 2”says:
เออ

“ชายคนที่ 1”says:
สรุปคือ เวลาที่คนเราเครียด เราควรจะหันไปสนใจ “ดวย” งั้น รึ?

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
ก้อมันคือตัวการสร้างปัญหาให้มึงนี่หว่า

“ชายคนที่ 1”says:
กูเครียดเรื่องเงินนะเว้ย

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
เวลาที่เราตอบคำถาม ลูกค้าไม่ได้ ก้อ ให้ใช้ “ดวย”แก้ ปันหา

“ชายคนที่ 1”says:
แล้วมันจะได้ เรื่องเหรอวะ

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
มันอยู่ที่มึงเลือกลูกค้า

“ชายคนที่ 2”says:
ลูกค้าแม่ม่ายไฮโซ

“ชายคนที่ 1”says:
ลูกค้า กู ส่วนมาก เป้น พวก เอเจนซี่ กับ โรงพิมพ์

“ชายคนที่ 1”says:
กูกลัวมัน เอา “ดวย”กู ไป ออก exhibition

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 2”says:
มันจะทำให้มึงมั่นใจตัวเองไง

“ชายคนที่ 2”says:
มันมีพลัง!!

“ชายคนที่ 2”says:
มันมีอำนาจ มันคือจิตวิญญาณ

“ชายคนที่ 1”says:
อืมม มึง พูด จนกูรู้สึก เชื่อมั่นว่า “ดวย”เท่านั้น ที่แก้ปัญหาของโลก ได้

“ชายคนที่ 2”says:
เพราะมันคือ จ้าวโลกไง

“ชายคนที่ 1”says:
แล้วปันหา ราคา น้ำมันล่ะ..ใช้”ดวย”แก้ได้หรือไม่

“ชายคนที่ 2”says:
มึงลองคิดดูสิ
มึงให้โมนิก้าที่เคยมีอะไรกับไส้กรอกของบินคลินตันมาจัดการให้มึงในห้องทำงาน
ที่โต๊ะคอมมึง ท่าเดียวกับที่มันจัการ ให้บินคลินตัน มึงจะรู้สึกยังไง

“ชายคนที่ 2”says:
มึงจะรู้สึกถึง อำนาจ!!!

“ชายคนที่ 2”says:
แล้วหัวมึงจะแล่นเว้ย

“ชายคนที่ 2”says:
มึงจะมีความมั่นในตัวเอง

“ชายคนที่ 1”says:
อืมม..

“ชายคนที่ 2”says:
ปัญหาต่างๆจะถูกสะสางไปได้เพราะมึงมีพลังที่”ดวย”

“ชายคนที่ 1”says:
กูรู้สึกว่า กูคุยกะ มึง กู ยิ่งเครียด ว่ะ

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
เยด เข้

“ชายคนที่ 2”says:
มึงทำให้กูร้องไห้

“ชายคนที่ 1”says:
มัยวะ

“ชายคนที่ 1”says:
คืองี้ รอเดว

“ชายคนที่ 2”says:
เอ๋ย

“ชายคนที่ 2”says:
เด๋วกูไปหาไอ้ไก่ก่อน

“ชายคนที่ 2”says:
มันอยู่วอเตอร์บาร์

“ชายคนที่ 1”says:
กูจะเอาบทสนทนานี้ ไป ลง

 

“ชายคนที่ 2”says:
(อีโม...เซฟไม่ได้)

“ชายคนที่ 1”says:
มึงว่าไง วะ

“ชายคนที่ 2”says:
โคตรเลว

“ชายคนที่ 1”says:
เออ ไป เหอะ